| |
Een parachute was oorspronkelijk iets om veilig terug mee aan de grond te komen na een sprong uit een vliegtuig. In de eerste plaats dient het valscherm daar natuurlijk nog steeds voor, maar door de enorme technologische vooruitgang van de laatste 10 jaar, zijn sommige valschermen echte vliegmachines geworden, die steeds sneller en sneller gaan.
Wanneer je een progressieve bocht maakt net voor de landing, gaat je valscherm steeds versnellen. Het is de kunst dit op de juiste hoogte in te zetten. Wanneer je dan net voordat je de grond zou raken lichtjes je beide stuurlijnen intrekt, ga je rakelings over de grond scheren met een snelheid van +- 80 km/uur. Hierdoor kan je net boven de grond afstanden afleggen van meer dan 100 meter.
Zoals verschillende vernieuwingen in de sport, wordt ook deze manier van landen door conservatieven omschreven als, "waar is dit voor nodig".
In de Verenigde Staten worden er echter reeds sinds enkele jaren wedstrijden van gehouden. Het is kwestie van enkele jaren en ook deze discipline zal erkend worden als volwaardig FAI onderdeel.
Tijdens deze wedstrijden zijn er verschillende onderdelen die gejureerd worden op; afstand, stijl, carving, multiple targets, etc.
Voor de toeschouwer is dit zonder meer het spectaculairste onderdeel. Net zoals met motorcrossen of racen kan men de piloten live zien voorbij razen.
Wie deze discipline graag wil beoefenen, heeft heel wat valscherm ervaring nodig. Het komt er in de eerste plaats op aan om je valscherm volledig onder controle te hebben, en heel wat te weten over aërodynamica. Dit komt echter niet na 100 sprongen.
Om zulke extreme landingen te maken, heb je sowieso een "hi-performance" valscherm nodig, en daar heb je al gouw 500 sprongen voor nodig eer je daar mag mee beginnen springen.
Wanneer men als onervaren laag tegen de grond gaat experimenteren met zijn valscherm, zal snel ervaren dat dit niet vrij van gevaar is.
Om deze reden, worden vele wedstrijden hierin boven water gehouden.
met dank aan het VVP |